Een moederhart dat breekt

      Geen reacties op Een moederhart dat breekt

Het is wat maanden geleden dat ik een update geplaatst heb op mijn site. Er is ook veel gebeurt. Ik woon inmiddels weer op mezelf, mijn zoontje woont bij zijn vader, wat een hele moeilijke keus is geweest. Voor hem is het denk ik beter, maar ik mis hem zo erg. Alles lijkt zo nutteloos nu. Ik zie mijn zoontje anderhalve dag in de week op het moment. Ik kan eerlijk zeggen dat ik het allemaal niet meer zo zie zitten.

Ik ben anderhalve maand geleden begonnen met Lithium, en zit nu op 1200 mg, voor mijn gevoel mag die nog wel wat omhoog maar dat is misschien voor later. Het ging een tijdje goed, maar toen gebeurde er weer wat en was het weer mis.

Gelukkig heb ik mijn beesten nog wel, mijn trouwe hond, mijn lieve verlegen kanarie en mijn schattige visjes, ben dus niet helemaal alleen maar voel mij wel vaak in de steek gelaten door mensen.

Ik haalde vrijdag mijn zoontje van school en toen hij mij zag op het schoolplein, rende hij op mij af en vloog in mijn armen. “Mama, ik heb je gemist.” En hij liet mij niet meer los. Ik stond te janken op het schoolplein. Het doet mij zo’n verdriet en pijn dat hij mij steeds moet missen, dat ik niet de moeder kan zijn voor hem die ik wil zijn. Het breekt gewoon mijn hart. Relatie breuk kom ik wel overheen, maar dit.. het missen van mijn zoontje, er niet altijd zijn, het missen van bepaalde momenten, dat blijft pijn doen tot de dag dat ik dood ga. Dit is niet wat ik voor ogen had toen ik hem voor het eerst vast hield na 9 maanden dragen. Ik ben hem niet kwijt maar toch voelt het alsof hij uit mijn armen is weggerukt.

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *