De laatste tijd..

Het valt mij vies tegen, mijn hobbies. Ik kan nergens mijn aandacht lang genoeg bijhouden of ik heb geen inspiratie. Ik koop van alles om mee te knutselen maar kom uiteindelijk tot niks, of er zijn wel ideeën maar kom niet tot uitvoering. Nou ja, heb laatst wat kerst kaartjes gemaakt dan en een paar spreads in mijn bullet journal maar dat was het wel zo’n beetje.

En mijn kanarie Lestat is er helaas niet meer, die was zo ziek dat hij zelfs van antibiotica dood kon gaan. Ik mag van Pet’s Place een nieuwe uitzoeken. Inmiddels kunnen regelen dat mijn ex het vogeltje voor mij ophaalt, anders zou ik een half uur met de kanarie in de kou moeten fietsen, lijkt mij ook niet wenselijk. Ik heb mij ook even zorgen gemaakt om één van mijn vissen, die zat twee dagen alleen maar in een hoekje en kwam niet vaak eten, maar nu zwemt ie gelukkig weer lekker rond.

Mijn zoontje is laatst ook een heel weekend bij mij geweest en dat was zo geweldig. Hij was hartstikke lief en we hebben leuke dingen kunnen doen. Ik was ook wat geduldiger en rustiger in mijn hoofd, waardoor alles ook veel soepeler verliep dan voorheen. De strijd die we eerder heel vaak hadden was er niet en daar was ik zo blij om. Blij omdat dit voor ons beide dan een leuke herinnering is. Hij vindt het gelukkig leuk bij mama. Wel hoop ik, dat naast ‘de leuke mama’ zijn, ik ook meer toe voeg aan zijn opvoeding.

Natuurlijk is het gaaf om de leuke ouder te zijn, maar het is toch ook tof als hij later zegt “Jep, dat heb ik van mama geleerd.” Ik word er wel bij betrokken hoor, dat is het niet, maar toch mis ik wel veel denk ik, zoals de verhalen als hij thuis komt van school bijvoorbeeld, wat hij allemaal heeft gedaan – ik kan wel meekijken op de Klasbord app, maar het is toch ook leuk om het van hem te horen.

En de donkere dagen zijn er weer, ik merk aan mezelf dat het mij allemaal wat meer moeite kost. Van uit bed komen tot een telefoontje plegen. De 10de heb ik een afspraak bij de psychiater, want ik merk al een maand of wat dat ik weer heel erg schommel met mijn stemming, mijn gedachte was dat misschien de Lithium nog iets omhoog moet, maar ik zit al best hoog, op 1200 mg, en iemand zei dat het wel een half jaar kan duren voor het goed is ingewerkt. Ik slik het al wel een aantal maanden, maar geen half jaar.

Ik probeer het leven wel een beetje leuk te houden, natuurlijk door het zien van mijn zoontje, af en toe een bakje doen buiten de deur of snuffelen bij de Action. Maar toch valt het niet altijd mee om plezier te vinden in het bestaan. Ik herleid de oorzaak echt naar mijn moeder, die nooit kinderen had moeten krijgen. Binnenkort heb ik een gesprek met mijn nieuwe SPVer en gaan we het hier over hebben.

Daarnaast is gebleken, bij de bijwerkingen poli, dat mijn bloeddruk aan de hoge kant is, al 3 weken achter elkaar. Dus daar maak ik mij ook wel zorgen om, ik moet er mee langs de huisarts.
Tja, wat kan ik verder nog zeggen, ben weer even uitgeluld.

Facebook Comments

Ayana

Mama van 36, polyglot aspirant, met een bullet journal en een blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *